Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ - ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔ

Το πρόβλημα της δικαιοδοσιακής πολυφωνίας στο χώρο της ορθόδοξης Διασποράς, δηλαδή της ύπαρξης περισσοτέρων του ενός Επισκόπων σε έναν τόπο επί τη βάσει του κριτηρίου της εθνικής καταγωγής, αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ορθόδοξος κόσμος όχι μόνο διότι προκαλεί αρρυθμίες στις διορθόδοξες σχέσεις, αλλά και διότι δημιουργεί μία αρνητική εικόνα της σύγχρονης Ορθοδοξίας έναντι των υπόλοιπων χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών. Το όλο πρόβλημα τροφοδοτείται από το ιδεολόγημα του εθνοφυλετισμού, το οποίο έχει ρητά καταδικαστεί από τη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης του 1872 ως ετεροδιδασκαλία διασπαστική της ενότητας της Εκκλησίας. Παρά τη σαφή καταδίκη του, όμως, ο εθνοφυλετισμός εξακολουθεί να ασκεί τη διαβρωτική επίδρασή του στις διορθόδοξες σχέσεις. Ο χώρος της ορθόδοξης Διασποράς έχει εξελιχθεί σε πρόσφορο περιβάλλον για την αναβίωσή του και την καθιέρωσή του ως κριτηρίου διοικητικής οργάνωσης, δημιουργώντας προσκόμματα στην εμβάθυνση της διορθόδοξης συνεργασίας. Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος περιέβαλε με το κύρος της το σχήμα των Επισκοπικών Συνελεύσεων, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα την προσωρινότητα της συγκεκριμένης λύσης και προτρέποντας τις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες να εργαστούν συστηματικά, ώστε να διαμορφωθούν οι συνθήκες εκείνες που θα επιτρέψουν την οριστική διευθέτηση του προβλήματος με βάση τις αρχές του κανονικού δικαίου και της ορθόδοξης εκκλησιολογίας.