ΤΙ; Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

Ο Μισέλ είναι μόνος. Για να πούμε την αλήθεια, πάντα ήτανε μόνος. Με την εξαίρεση ίσως των πρώτων παιδικών χρόνων του αλλά η μεγαλύτερη του αδερφή, η Γκαμπριέλ που βλέπουμε πλάι του σε παλιές φωτογραφίες, πέθανε εξαιρετικά νέα, και όταν ήρθε σε οριστική ρήξη με τη ζωή της οικογενείας η μικρή που τον αντικατέστησε ήταν ακόμα παιδάκι. Μόνος, με την εξαίρεση κάποιων λιγοστών καλών στιγμών που έζησε με τον πατέρα του, και που ξέκλεβαν από μία μητέρα που δεν αγάπησε ποτέ ούτε τον άντρα της ούτε το γιο της. Μόνος με τις δύο γυναίκες του, μέσα στις απολαύσεις ή τις συγκρούσεις με την πρώτη, σε μια γλυκόπικρη πότε-πότε τρυφερότητα με την άλλη (είναι υπερβολικά ειλικρινής για να δει διαφορετική τη σχέση τους, ακόμα και στην καρδιά του πένθους). Μόνος με τον γιο του από τον πρώτο του γάμο, ένα σκυθρωπό αγόρι που βλέπει σε σπάνιες περιπτώσεις και που ίσως έσφαλε όταν δέχτηκε να τον μεγαλώσουν μακριά του ευφάνταστες γιαγιάδες. Μόνος με αυτό το παιδί που μόλις έκλεισε τους δύο του μήνες και που ευσυνείδητα πηγαίνει και βλέπει πρωί και βράδυ, παρευρίσκεται στο μπάνιο του, ενημερώνεται για τα μπιμπερόν και για τις κενώσεις του αλλά είναι ακόμα ένα ζωάκι που η πορεία των γεγονότων του άφησε μέσα στα χέρια χωρίς να έχει ακόμα λόγους να τ' αγαπάει.