ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ

«Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι για πρώτη φορά στον αγώνα μας κατά του Σιωνισμού η Δύση φαίνεται έτοιμη να ακούσει τη δική μας πλευρά της ιστορίας», προτείνει ο Έντουαρντ Σαΐντ προς το τέλος αυτού του βιβλίου. «Επομένως, πρέπει να μιλήσουμε. Πρέπει να σταθούμε στο διεθνές θέατρο που δημιουργήθηκε από τον αγώνα μας κατά του Σιωνισμού και εκεί πρέπει να διαδώσουμε το μήνυμά μας δραματικά». Όταν ο Σαΐντ έγραψε αυτά τα λόγια το 1979, οι πρώτες ρωγμές μόλις άρχιζαν να εμφανίζονται στο τεράστιο τείχος της δυτικής άρνησης για την Παλαιστίνη. Για τον Σαΐντ, ο παλαιστινιακός αγώνας αφορά πάνω απ' όλα την εκπροσώπηση: είναι ταυτόχρονα ένα κίνημα για το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού να εκπροσωπείται στις δικές του αφηγήσεις και για το δικαίωμά του στην πολιτική αυτοεκπροσώπηση σε ένα δημοκρατικό και κοσμικό κράτος στο οποίο μπορεί να επιστρέψει και να ανήκει πραγματικά. Δεκαετίες αποικιακής κυριαρχίας που ακολουθούνται από καταστολή, αναγκαστική εξορία, στρατιωτική κατοχή και απαρτχάιντ έχουν αρνηθεί - και συνεχίζουν να αρνούνται - το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην αυτοεκπροσώπηση, το δικαίωμά του να εκπροσωπεί τον εαυτό του με τη δική του φωνή, να λέει τη δική του πλευρά της ιστορίας, είτε σε μυθοπλασία και άρθρα εφημερίδων είτε στη διεθνή πολιτική και στις διαπραγματεύσεις. Για χρόνια, αυτή η άρνηση να ακουστούν οι Παλαιστίνιοι/ες διατηρήθηκε από το σιωνιστικό κίνημα και τελικά από το σιωνιστικό κράτος και από τις δυτικές δυνάμεις που υποστηρίζουν τον Σιωνισμό, και, μάλιστα, από τους δυτικούς εκδότες και συντάκτες εφημερίδων. Ένας λόγος για τον οποίο Το ζήτημα της Παλαιστίνης είναι τόσο σημαντικό, στην πραγματικότητα, είναι ότι η εμφάνισή του σηματοδότησε για πρώτη φορά μια έγκυρη παλαιστινιακή φωνή - γραμμένη σε εξίσου έγκυρα αγγλικά - που βρήκε τον δρόμο της σε ένα ευρύ δυτικό κοινό. Πολλές άλλες παλαιστινιακές αφηγήσεις στα αγγλικά έχουν εμφανιστεί από τότε, αλλά αυτό είναι το βιβλίο που άνοιξε τον δρόμο και με την παρούσα αναθεωρημένη έκδοση και τις σημερινές