Ο Σωτήρης Δημητρίου (1925–2016) υπήρξε μια πολυσχιδής πνευματική προσωπικότητα με δράση στην Αντίσταση, την επιστήμη, την τέχνη και τα γράμματα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έλαβε ενεργό μέρος στην Αντίσταση, γεγονός που οδήγησε στη φυλάκισή του και την εξορία του στη Μακρόνησο. Απόφοιτος του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός, ωστόσο αφιερώθηκε παράλληλα στην ανθρωπολογία, τον κινηματογράφο και τις κοινωνικές επιστήμες.
Το 1986 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Ανθρωπολογίας του ΚΜΕ και από το 1998 συμμετείχε στην Ομάδα Κριτικής Διεπιστημονικότητας με ανθρωπολογικό υπόβαθρο. Διετέλεσε πρόεδρος της εταιρείας «Σύγχρονος Κινηματογράφος» (1971–1974), μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της Ελληνικής Σημειωτικής Εταιρείας, του Κέντρου Μελετών και Τεκμηρίωσης, της Εταιρείας των Φίλων του Ανθρωπολογικού Μουσείου και της Association of Social Anthropologists.
Στο έργο του συνδύαζε την επιστημονική έρευνα με τη θεωρητική σκέψη και τη δημιουργική γραφή. Πέρα από τις ποιητικές συλλογές Γράμματα της ανακωχής (1965) και Ψηλαφήσεις (1985), δημοσίευσε πλήθος δοκιμιακών και ερευνητικών έργων. Ξεχωρίζουν τα: Κινηματογράφος, σημειολογία, κρίση της αισθητικής (1973), Εισαγωγή στο «Δώρο» του Mauss (1979), η πεντάτομη σειρά Λεξικό Όρων (1978–1987), η επίσης πεντάτομη Εξέλιξη του ανθρώπου (1990–2001), καθώς και τα έργα Ανθρωπολογία και Ιστορία (1996), Μορφές βίας (2003), Η πολιτική διάσταση στην τέχνη (2009), Ο κινηματογράφος σήμερα (2011) και Κοινωνική εξέλιξη και σχέσεις δύναμης (2017).
Το έργο του αποτελεί σημείο αναφοράς για τη μελέτη της σχέσης μεταξύ τέχνης, κοινωνίας και ανθρωπολογικής σκέψης.
Το καλάθι μου
