AUSTEN JANE 1775-1817

Η Τζέιν Όστεν (Jane Austen) γεννήθηκε το 1775 στο Χάμσαϊρ της Αγγλίας και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες και πιο αγαπημένες μορφές της αγγλικής λογοτεχνίας. Ήταν η κόρη ενός εφημέριου, του Τζορτζ Όστεν, και μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου η μόρφωση και η λογοτεχνία εκτιμούνταν ιδιαίτερα. Τη βασική της εκπαίδευση την έλαβε από τον πατέρα και τους μεγαλύτερους αδελφούς της, ενώ ανέπτυξε τη συγγραφική της δεξιότητα μέσα από συνεχή προσωπική μελέτη και αυτοδίδακτο πειραματισμό.

Άρχισε να γράφει από την εφηβεία της, δοκιμάζοντας διάφορα λογοτεχνικά είδη, από σύντομα θεατρικά μέχρι επιστολικά μυθιστορήματα. Η ώριμη συγγραφική της περίοδος ξεκίνησε το 1811, με την έκδοση του πρώτου της έργου, «Λογική και Ευαισθησία» (Sense and Sensibility), που γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Ακολούθησαν:

• «Περηφάνια και Προκατάληψη» (Pride and Prejudice, 1813), το πιο διάσημο έργο της,

• «Μάνσφιλντ Παρκ» (Mansfield Park, 1814),

• «Έμμα» (Emma, 1815).

Μετά τον θάνατό της το 1817, εκδόθηκαν δύο ακόμα μυθιστορήματα:

• «Το Αββαείο του Νορθάνγκερ» (Northanger Abbey)

• «Πειθώ» (Persuasion),
  ενώ είχε αρχίσει να γράφει ένα ακόμη, το «Σάντιτον» (Sanditon), το οποίο όμως έμεινε ατελές.

Η Όστεν δεν έτυχε της αναγνώρισης που της άξιζε όσο ζούσε· η φήμη της εδραιώθηκε μετά θάνατον, κυρίως χάρη στο έργο «A Memoir of Jane Austen» (1869), που συνέγραψε ο αδελφός της, Χένρι Όστεν.

Σήμερα, η Τζέιν Όστεν θεωρείται πρωτοπόρος του ρεαλιστικού μυθιστορήματος και διεισδυτική ανατόμος των ανθρώπινων σχέσεων, γνωστή για το λεπτό της χιούμορ, την κοινωνική της παρατήρηση και την ικανότητά της να αποτυπώνει με ευαισθησία και ειρωνεία τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία του 19ου αιώνα.