ΘΗΣΕΩΣ ΠΟΡΕΙΑ

Στα μαθητικά μας χρόνια, στο σχολείο, μας μάθαιναν (και ακόμα και σήμερα, εξακολουθουν να διδάσκουν στα παιδιά μας) ότι η Αρχαία Ελληνική Γραμματεία, και ιδιαιτέρως η Μυθολογία ΜΑΣ, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά «παιδιάστικα παραμυθάκια»... Και μάλιστα, όχι μόνο για τους Θεούς ΜΑΣ, αλλά και για τους Ήρωές ΜΑΣ... τους Έλληνες Ήρωες - Σύμβολα! Το Υπουργείο της α-παιδείας μας, εστιάζει κυρίως στον Ηρακλή και τον Θησέα, που τους παρουσιάζει ως 100% «μυθικά πρόσωπα». Μόνο που όσα γνωρίζομε για τον Ήρα-κλη, μας τα διαμηνύουν μέσα στις χιλιετίες οι μεγαλύτεροι Μύστες όλων των εποχων, σε ολόκληρο τον πλανήτη: Ησίοδος, Όμηρος, Διόδωρος, Απολλόδωρος, Απολλώνιος, Υγίνος, Τζέτζης, Πλούταρχος, Παυσανίας, Στράβων, καθώς και οι τρεις Τραγικοί μας!... Αυτό ακριβώς συνέβη ΚΑΙ με τον Θησέα, ο οποίιος, για την Αθήνα υπήρξε Σύμβολο, χάρη κυρίως, στο Νομοθετικό έργο του, και την Διοικητική οργάνωση. Επιπλέον, όπως θα δούμε μαζύ, μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου, ανάμεσα στους δύο Αυτούς Ήρωες - Ημιθέους υπάρχει αντιστοιχία, προσωπική φιλία, και κοινά χαρακτηριστικά. Τα χαρακτηριστικά του Σωτήρος, του Λυτρωτού, του Προστάτη των αδυνάτων!... Εν πάση περιπτώσει, τα σχετικά με τον Θησέα ΜΑΣ, τα οποία θα εξετάσωμε μαζύ, σε αυτό το βιβλίο, μας τα διαμηνύουν μέσα στις χιλιετίες: ο Βακχυλίδης, ο Καλλίμαχος, ο Απολλόδωρος, ο Διόδωρος, ο Υγίνος, ο Πλούταρχος, ο Παυσανίας, ο Στράβων, ο Θουκυδίδης, ο Ησίοδος, καθώς επίσης, και οι τρεις Τραγικοί ΜΑΣ. Με βάση λοιπόν την απλή - κοινή λογική, είναι δυνατόν αυτές οι τεράστιες μορφές του πλανήτη, να σπατάλησαν τον χρόνο τους για να γράψουν «παραμυθάκια»;